In vroegere tijden, gaf het standaardveiligheidsmodel voor GNU/Linux en de werkende systemen van Unix algemene gebruikers een minimale reeks voorrechten, terwijl het verlenen van volledige voorrechten aan n enkele gebruikersrekening, d.w.z. wortel, die werd gebruikt om het systeem en de gebruikers te beheren, software, en unmount filesystems, het laden pitmodules installeren, een proces binden aan een bevoorrechte haven opzetten en vele diensten leiden.
Deze afhankelijkheid op de wortelrekening om werd alle acties uit te voeren die voorrecht vereisen erkend enigszins gevaarlijk om in zoverre dat te zijn het of niets en niet geschikt voor categorisering van rollen alle was. Voorts verhoogde het het risico van kwetsbaarheid binnen een setuidtoepassing die wortelvoorrechten voor een zeer kleine fractie van zijn activiteit kan slechts vereisen zoals het openen van een systeemdossier of het binden aan een bevoorrechte haven.
Dit risico werd goed begrepen binnen de open systemengemeenschap. Dientengevolge, was IEEE Std.1003.1e (aka POSIX.1e of POSIX.6) een belangrijk effect dat in 1995 is begonnen een gestandaardiseerde reeks veiligheidsinterfaces voor in overeenstemming zijnde systemen te ontwikkelen die toegangsbeheerlijsten (ACL), controle, scheiding van voorrecht (mogelijkheden), verplicht toegangsbeheer (MAC) en informatieetiketten omvatten.
Het werk werd geindigds door RevCon van IEEE in 1998 bij ontwerp 17 van het document toe te schrijven aan gebrek aan consensus (meestal wegens tegenstrijdige bestaande praktijk.) Terwijl de formele normeninspanning ontbrak, sindsdien heeft veel van de ontwerp-norm zijn manier in de pit Linux met inbegrip van mogelijkheden gemaakt die deze post onderzoekt.
Eerst, wat bedoelen wij door Linux mogelijkheden? Het is fundamenteel een uitgebreide verion van het mogelijkheden model dat in de ontwerpPOSIX.1e norm wordt beschreven. De lezers vertrouwd met VMS of versies van Unix die Trusted computing base (TCB) omvatten zullen het zoals zijnd enigszins analoog aan zoals voorrechten erkennen. Deze mogelijkheden verdelen de reeks van wortel privlileges in een reeks verschillende logische voorrechten die kunnen aan processen, gebruikers worden verleend of worden toegewezen, filesystems en meer. Als terloopse opmerking, kwam het term vermogen in een document van 1966 door Jack Dennis en Graaf Van Horn (CACM volume 9, #3, pp 143-155, Maart 1966.) voort De mogelijkheden kunnen worden uitgevoerd in menig opzicht omvattend via hardwaremarkeringen, cryptografie, binnen een programmeertaal (b.v. Java) of gebruikend beschermde adresruimte. Voor een inleiding aan op vermogen-gebaseerde mechanismen ga hier. Gebruik van Linux beschermde adresruimte en breidde dossierattributen uit om mogelijkheden uit te voeren.
Een vermogensvlag is een attribuut van een vermogen. Er zijn drie vermogensvlaggen, genoemd toegelaten efficint (p),